Sezon 2009/2010 był najlepszym w 62 letniej historii klubu. Zajęcie pewnego trzeciego miejsca w rozgrywkach V ligi (OZPN Krosno) jest dużym sukcesem drużyny.

W 30 spotkaniach zdobyliśmy 59 punktów, na które złożyło się 18 zwycięstw, 5 remisów i 7 porażek. Zdobyliśmy 52 bramki, tracąc tylko 28 (jedynie awansujący do IV ligi "Czarni" Jasło stracili ich mniej).

Lepiej zespół prezentował się w meczach u siebie zwyciężając w 11 meczach, przegrywając w 4. Na wyjazdach zanotowaliśmy 7 zwycięstw, 5 remisów i 3 porażki. Do tej pory "Przełom" stanowił zagrożenie przede wszystkim na własnym boisku, tracąc punkty na wyjazdach. Tym razem zdobycie 26 punktów w roli gości i 33 w roli gospodaża niweluje tą różnicę co pomogło w zajęciu wysokiej lokaty.

Teraz nic nie pozostaje tylko poprawić wynik w kolejnym sezonie i powalczyć o awans do IV ligi podkarpackiej.

Zwycięstwem 4:2 nad "Leśnikiem" Baligród zakończyliśmy bardzo udany sezon. Nasza radość ostudziła nieco utrata dwóch bramek przy stanie 4:0. W ostatnich pięciu minutach meczu poczuliśmy się zbyt pewni i pozwoliliśmy rywalom na stworzenie dogodnych sytuacji bramkowych, których wcześniej nie udało im się stworzyć. Pewne trzecie miejsce w tabeli V ligi jest naszym dużym sukcesem.

Po ośmiu miesiącach mojej pracy w EkoBall Sanok, przyszedł czas na pierwsze podsumowania. Choć te kilka miesięcy to niedługi okres czasu, to i tak zdarzyło się w nich wiele wspaniałych chwil i momentów, które mocno zapadną w pamięci mojej i moich podopiecznych.
Przejmując drużynę FPS EkoBall Sanok rocznik 1998, podjąłem się pracy z grupą 12 zawodników, przynajmniej tylu przychodziło na pierwsze treningi. Trochę moich starań przy współpracy z zarządem fundacji sprawiło, że w 51 treningach, 6 turniejach oraz 11 meczach ligowych wzięło udział w sumie 22 zawodników, którzy w kolejnych miesiącach mojej pracy tworzyli kadrę FPS EkoBall Sanok '98.
Bez wątpienia naszym największym osiągnięciem minionego sezonu było zdobycie II miejsca w ogólnopolskim turnieju Orlik Polcourt Cup 2010 rozgrywanym w Milanówku pod Warszawą. Był to pierwszy poważny turniej dla mnie jako trenera i od razu zakończony takim wynikiem. Największe słowa pochwały należą się przede wszystkim zawodnikom, którzy dzięki swojej wytrwałości i pracy na treningach rozwijali swoje umiejętności piłkarskie.
Turniej finałowy Orlik Polcourt Cup 2010 pokazał, że w rywalizacji z rówieśnikami, zawodnicy EkoBall '98 mogą osiągać bardzo dobre wyniki, co nie zawsze było widoczne w ligowych rozgrywkach. Należy wspomnieć w tym miejscu, że liga dla moich podopiecznych była ogromnym wyzwaniem ze względu na ciągłą konfrontację sił z rocznikiem 1997. Oprócz tego ciągłe załamania pogodowe i przekładanie terminów spotkań, doprowadziły do nadmiernej częstotliwości meczy, które bardzo często dobywały się co 3 dni.
Zdobyte w trakcie minionego sezonu doświadczenia na pewno zaprocentują w przyszłym sezonie, w którym rywalizacja bezie bardziej sprawiedliwa gdyż będziemy rywalizować ze swoimi rówieśnikami z rocznika 1998.
Teraz przyszedł czas na krótki odpoczynek i nabranie sił przed nowym sezonem. Oby był dla nas lepszy i owocował w większe sukcesy.

Nowotaniec przed tym spotkaniem miał chrapkę na 3 punkty, co zwiększało ich na dzieje na zdobycie podium ligowych rozgrywek. Na dobrych zamiarach jednak się skończyło, a komplet punktów trafił w nasze ręce. Tym samym przypieczętowaliśmy definitywnie 3 miejsce w lidze. Gospodarze starali się pokazać swój kunszt piłkarski w składnych akcjach, które kończyły się zwykle w środku pola. Tam zabrakło im walki i determinacji, które były po naszej stronie. Przy stanie 2:0 pozwoliliśmy sobie niepotrzebnie na przypadkowy faul w polu karnym, za który arbiter wskazał na 11 metr. Mimo nawiązania kontaktu gospodarze nie umieli nawiązać mocniejszej rywalizacji, czego konsekwencją była trzeci bramka dla nas.

W rozegranym awansem meczu z 30 (ostatniej) kolejki spotkań, zremisowaliśmy z "Szarotką" Uherce 1:1. Gospodarze po dość przypadkowej akcji objęli prowadzenie, które zdołali utrzymać jedynie do początku drugiej połowy. Końcówka meczu należał zdecydowanie do nas czym zezłościliśmy rywala, który musiał kończyć mecz w dziewięciu. W kolejnych akcjach nie udało się nam zmienić wyniku na naszą korzyść i musimy się cieszyć jedynie z remisu, wprawdzie jest to kolejny krok do utrzymania trzeciego miejsca w lidze.

Nikt nie przypuszczał, że wyjazd do Milanówka k. Warszawy na Turniej Finałowy Polcourt Orlik Cup 2010 przyniesie nam tak ogromny sukces. Dni 12 i 13 czerwca 2010r. długo zapadną w pamięci mojej i moich zawodników. A sukces jaki tam osiągnęliśmy będzie naszym wyznacznikiem do dalszej pracy.
Pierwszej porażki w turnieju doznaliśmy dopiero w meczu finałowym. W drodze do upragnionego finału zdobyliśmy 15 bramek, tracąc zaledwie 2. W fazie grupowej rozpoczęliśmy od remisu z Yakuzą Warszawa Wołomin 2:2. Następne dwa zwycięstwa nad UKP II Zielona Góra 1:0 i GLKS Krasocin 2:0 dały nam pewny awans do ćwierćfinału.
Ćwierćfinał od samego początku ułożył nam się znakomicie. MOSiR Ketrzyn został odprawiliśmy z bagażem aż 6 bramek i tym samym znaleźliśmy się w czwórce najlepszych zespołów turnieju.
W półfinale przyszło nam się zmierzyć z UKS Polonią Słubice. I tym razem zdobyliśmy wszystkie bramki tego spotkania, pokonujący rywala 4:0. Radości po tym meczu nie było końca.
W finale turnieju spotkaliśmy się z triumfatorem ubiegłorocznego turnieju Polcourt UKP Zielona Góra. Rywale pokazali wielką klasę i kunszt piłkarski pokonując nas 4:0.
W finale najbardziej cieszyły mnie łzy smutku i zarazem radości w oczach moich chłopaków. Dzięki temu wiem, że przed nami jeszcze wiele takich sukcesów, a pracy nad własnymi umiejętnościami żaden z nich nie zaniedba.

---

Po dwóch porażkach z rzędu nareszcie przyszła zwyżka formy i sięgnęliśmy po 3 pkt w spotkaniu z Górnikiem Strachocina. Gospodarze postawili ciężkie warunki wszak każda zdobycz punktowa przybliża ich do utrzymania V ligi. My z kompletu punktów cieszymy się ogromnie tym bardziej, że goniący nas rywale je gubią co umacnia nas na trzeciej pozycji w tabeli. Oby okres słabszej gry w poprzednich spotkaniach minął bezpowrotnie bo przed nami spotkania z konkurentami do ligowego podium, a w nich nie chcielibyśmy gubić punktów.

Nafta Jedlicze to jedyny zespół, z którym nie potrafimy wygrać od ponad dwóch sezonów. Nasze pojedynki zawsze kończ się remisem bądź porażką w minimalnym stosunku bramek.
Mimo gry w przewadze jednego zawodnika zabrakło nam przede wszystkim skuteczności. Kolejne prowadzone ataki kończyły się w najlepszym wypadku na znakomitych interwencjach bramkarza Nafty. Bramkę straciliśmy jeszcze w pierwszej połowie meczu. Niestety nie potrafiliśmy doprowadzić do wyrównania i mecz zakończyliśmy porażką 0:1.

Derby Sanoka to najważniejszy mecz Ekobalu w lidze. Zwycięstwo nad każdym innym zespołem nie smakuje tak słodko jak zwycięstwo nad Stalą. Ten mecz miła przede wszystkim podtekst rywalizacji o  Sanocką młodzież, która w przyszłości wybierze jeden z dwóch rywalizujących w Sanoku klubów.
Moi podopieczni stanęli na wysokości zadania i pokonali swoich kolegów ze Stali 3:2. Podobnie jak w poprzednich meczach Ekoball musiał mierzyć swoje siły z o rok starszymi zawodnikami. W tym spotkaniu różnicy wieku nie było widać. Widać było natomiast różnicę w poziomie gry, którą zdecydowanie wyróżniali się zawodnicy Ekoballu. I gdyby nie moja chęć dania szansy gry każdemu z zawodnikowi wynik spotkania mógłby być zdecydowanie wyższy.

Dzień Dziecka jest znakomitą okazją do promowania rekreacji fizycznej oraz sportu dzieci i młodzieży. Fundacja EkoBall Sanok stara się wykorzystać każdą możliwość aby promować zajęcia oraz rozgrywki prowadzone w ramach własnej działalności.
W programie Dnia Dziecka, zorganizowanego przez Panią europoseł Elżbietę Łukacijewską w Sanoku znalazł się m.in. trening pokazkowy drużyny EkoBall U-12, który miałem przyjemność poprowadzić. Było to dla mnie nowe, bardzo ciekawe doświadczenie, które z wielką przyjemnością bym powtórzył. Chłopcom, z którymi mam przyjemność na co dzień pracować należą się serdeczne podziękowania. Kosztowało ich to zapewne trochę nerwów, ale widok wpatrzonej w nich publiczności na pewno im to wynagrodził.

Zdecydowana przewaga Jaślan zarysował się już na początku spotkania. Lider rozgrywek pewnie sięgnął po komplet punktów, a nam pozostało cieszyć się jedynie z honorowej bramki. W meczu z Czarnymi zabrakło  nam przede wszystkim konsekwencji w ustawieniu taktycznym.  Postawienie na pewny odbiór piłki i typową grę z kontry mogło przynieść nam zdecydowanie lepszy wynik. Tym bardziej, że w drugiej połowie dzięki takim właśnie założeniom stworzyliśmy kilka dogodnych okazji bramkowych, niestety nie wykorzystanych. Nasza przegrana nie zmieniła układu sił w tabeli. Bez zmiennie zajmujemy trzecie miejsce.